Košarka

Mašanović: Košarka najveći barski brend svih vremena

autor teksta; Jovica Mašanović / foto privatna arhiva | 05:04:2018 | 20:36:42


U ove dane slavlja i košarkaške euforije, lijepo je biti Baranin i navijač “Mornara”.
 
Antologijska sezona sa gotovo nadrealnim slikama u kojoj smo rušili bivše evropske šampione u njihovim doranama. Igrali play-off sa evroligašem kojem su se u tri utakmice tresle gaće od nas. Ovacije 7.000 ljudi Mihailu Pavićeviću u krcatom “Pioniru”... Ma, da se pamti za vječita vremena.
 
O bogatoj i dugoj istoriji košarke u gradu pod Rumijom uglavnom se zna, jer je priča o “Mornaru” neraskidivo vezana za priču o crnogorskoj košarci, a bogami i na košarkaškoj mapi one velike zemlje u kojoj smo živjeli, “Mornar” i Bar su itekako imali svoje mjesto.
 
Nabrajati velike asove iz ovog grada, koji su, i koji danas pronose slavu barske košarke po bijelom svijetu, bio bi jako veliki i nezahvalan posao. Jer od legendarnog Bora Vučevića do supertalentovanog Ognjena Čarapića postoji čitava plejada velikih majstora ove magične igre, čija se imena sa velikim uvažavanjem izgovaraju širom košarkaške planete.
 
I ne samo igrači. I trenerska struka ostavila je ozbiljan trag u regionalnoj i evropskoj košarci. Savo Vučević godinama važi za jednog od najboljih trenera u Francuskoj. Više puta je proglašavan trenerom godine. Mihailo Pavićević je osvojio titulu sa “Crvenom Zvezdom”, šest puta uzeo šampionski prsten sa “Honkom”, pravio ozbiljne rezultate u Kini i reprezentativnim selekcijama. Za sve ono što je uradio u Finskoj dobio je možda i najznačajniju nagradu u karijeri, postavši počasni konzul te zemlje u Crnoj Gori.
 
Sasvim odgovorno tvrdim da je košarka najveći barski brend svih vremena. U dugoj istoriji našeg grada niko nikada nije napravio veću promociju grada pod Rumijom u regionu i evropi od “Mornara” i košarkaša koje je on iznjedrio. I ne vjerujem da su se Barani ikada oko nečega tako ujedinili... Bez razmirica, političkih podjela. Svi kao jedan za “Mornar”.
 
Prosto je nevjerovatno da cijelu ovu priču godinama parama iz svog đžepa finansira samo jedan čovjek. Napravio je ozbiljan klub, postavio ga kadrovski i organizaciono do perfekcije. Ova moderna košarkaška bajka mogla bi da počne sa onim: bila jednom dva brata... Jer, “Mornar” je u Paju dobio iskustvo, autoritet, znanje i spartansku posvećenost poslu kojim se bavi. A u Đoku oko koje daleko vidi. Čovjeka koji ima vanserijske organizacione sposobnosti, entuzijazam, viziju i vjeru u ono što radi.
 
Šta,i kako dalje? Može li se više od ovoga?
 
Za one koji ne znaju, “Mornar” je igranjem u play-offu i zvanično ušao u krug od 32 najbolje ekipe u Evropi, i stekao pravo da igra veoma prestižni Eurokup. Svi koji prate košarku znaju ko je sve ove godine tamo igrao. Timovi sa ogromnim budžetima, sa kojima “Mornar” sa ovom ekipom ne bi imao šta da traži. Nerealno je i nemoguće očekivati da Đoko sam ulazi u takvu avanturu.
 
Krajnji je vakat da se po ugledu na navijače ujedine opštinski čelnici, privrednici i svi koji mogu... Sjednu, dogovore se i probaju da nađu rješenje da ozbiljno pomognu klubu. Mada moram priznati da nisam veliki optimist...
 
Jer, ako se ne nađu sponzori, toplo preporučujem Đoku jednu pametnu knjigu “O vrhovima i dolinama” izvjesnog Spensera Džonsona, u kojoj će naći odgovor kako mudar čovjek sa vrha na koji se popeo pametno silazi. 
 
P.S. Zamislite, recimo, idealnu petorku “Mornara” da igra u isto vrijeme... Mihailo Pavićević, Saša Pavlović, Boro Vučević, Đuro Ostojić, Nikola Vučević, gdje bi nam bio kraj?